Zondag. Een dag om uit te slapen… tenzij je korfbal speelt bij Sikopi/Chase 2.
Dan trek je je gloednieuwe rokje of shortje met Dienstenthuis erop aan en vertrek je richting Catba.
Bij de dames eerst nog wat discussie: “Is dit wel dezelfde maat als die van mij?”
Jawel… maar het blijft afwachten tot je het aantrekt en iedereen knikt: “staat ons goed, hé.” De vestimentaire revolutie die deze ploeg de afgelopen weken heeft meegemaakt doet ons menig Italiaans modehuis vergeten.

De wedstrijd dan.
In aanval startten Sara (1), Enya (4) – later gewisseld door Krikry (1) –, Christoph (6) en Philip (1).
In verdediging mochten Leen, Joke (2), Tom (3) en Lars (4) eraan beginnen, met een verkouden Johan (1) als wissel.
Alles samen geteld komen we op 23 goals.
Maar de eindstand zegt 22.
Dus ja… er is één doelpunt verdwenen. Waarschijnlijk in de wasmachine bij de rokjes en shortjes.

Eerste helft: Catba blijft mooi volgen. Het ziet er zelfs spannend uit. Leen inspecteerde een paar keer de rug van haar dame, en was duidelijk niet goed opgewarmd, waardoor Christoph denkt: “Ik zal het hier toch serieus moeten aanpakken vandaag.”
Joke scoort twee korte kansen alsof dat de normaalste zaak ter wereld is en Philip plukt álles weg in de rebound. De paal was zijn domein. Geen vogel die durfde landen.

Tweede helft: Christoph besluit dat het genoeg is geweest.
Met een droge 4 op 4 ontneemt hij Catba alle wind uit de zeilen. Zijn tegenstander scoort wel terug, maar je zag: die man had vandaag liever in zijn zetel blijven zitten. Tom en Lars prikken hun doelpunten mee en Sara vecht een mooi duel uit tegen zus Jolien.  Beide zussen houden elkaar mooi in evenwicht – perfecte familiesfeer verzekerd.

Johan knokt zich vanop de bank door zijn levensbedreigende verkoudheid, valt in, scoort en laat scoren alsof hij net een sinutabke had vermalen en opgesnoven. 

De scheids was… fantastisch.
Maar ja, ook mijn schoonvader.
Ik ga hier dus ook zeker niets anders schrijven.
Hij floot zoals hij telt: met overtuiging.
En wat we niet kunnen vereffenen… laten we gewoon op 22 staan.

Eindstand: 14–22.
Of 14–23, afhankelijk van wie je gelooft. Iedereen blij, niemand beledigd, nieuwe sponsor in beeld, en een dikke overwinning voor Sikopi/Chase 2.

Kortom: toffe match, veel goals, goede arbitrage (voor alle zekerheid) en een ploeg die duidelijk op dreef is.
Volgende keer enkel nog ietsje beter opwarmen… en die 23 tellen we erbij!

XL